Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σκέψεις σύγχρονες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σκέψεις σύγχρονες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 29 Αυγούστου 2011
Πέμπτη 9 Ιουνίου 2011
αν θες ..........
Πόσο μου αρέσουν μέρες σαν τις χθεσινές δίχως ειδήσεις λόγω της απεργίας των τεχνικών των ΜΜΕ , με μουσική παλιές ελληνικές ταινίες και ατομική αποχαύνωση , ειλικρινά έχω πάψει πια να τρέχω στις ειδήσεις του internet δεν τους αντέχω , δεν μας αντέχω
Θα ξανασχοληθώ μόνο όταν μειωθούν οι μισθοί των υπουργών , των βουλευτών και των παρατρεχάμενων υπαλλήλων τους , μόνο όταν οι νονοί της νύχτας σταματήσουν νάναι ταυτόγχρονα όργανα του Υπουργείου Δικαιοσύνης και όχι μόνο .......
γιατί οποιητής των 18 χρόνων λέει σοφά πως ο παράδεισος δεν αγοράζεται ούτε πουλιέται , η λύση στο πρόβλημα βρίσκεται μέσα μου και όχι στους άλλους , η ευτυχία δεν βρίσκεται στο εγώ αλλά στο εμείς ....
άσε λοιπόν να ξαπλώσουμε κάτω απο τον ήλιο και να απολάυσουμε το χρώμα , το φως την μουσική και ότι άλλο ωράιο μπορεί να μας αγγίξει !!!!!!!!!!!!!!
Τετάρτη 11 Μαΐου 2011
Τρίτη 10 Μαΐου 2011
Δευτέρα 9 Μαΐου 2011
παγκόσμιο μεγαλείο !!!!!!!!!!
Ο φτωχός δουλεύει
Ο πλούσιος τον εκμεταλεύεται
Ο στρατιωτικός φυλάει και τους δυο
Ο φορολογούμενος πληρώνει και για τους τρεις
Ο βαγαμπόντης ξεκουράζεται και για τους τέσσερις
Ο μπεκρούλιακας πίνει και για τους πέντε
Ο τραπεζίτης καταχράζεται και τους έξι
Ο δικηγόρος κοροιδεύει και τους επτά
Ο γιατρός σκοτώνει και τους οκτώ
Ο νεκροθάφτης θάβει και τους εννέα
Ο πολιτικός ζει στις πλάτες και των δέκα...
Τρίτη 3 Μαΐου 2011
καλό ταξίδι χαμόγελο !!!!!!!
" σαν να χαν ποτέ τελειωμό τα πάθια και οι καημοί του κόσμου "
«Ο άνθρωπος που έτρεχε πολύ»
Γυρίζω τις σελίδες της ζωής και σταματώ
Σε μια φωτογραφία με κοιτάει που τον κοιτώ
Με βλέμμα κουρασμένο σαν το θαμπό γυαλί
Ο άνθρωπος εκείνος που έτρεχε πολύ
Γυρίζω τις σελίδες σε βάθη το χαρτί
Στα μάτια του σημάδια από παλιά γιορτή
Και αν κρύψω ένα δάκρυ, το ξέρω θα το δει
Ο άνθρωπος εκείνος που έμεινε παιδί.
Ο άνθρωπος εκείνος ο δικός μου
Που έτρεχε το τίποτα να πιάσει
Στον κόσμο που είναι ακόμη παιδικός μου
Το μόνο φίλο μου το λέγανε Θανάση.
Μεγάλωσε ο Βέγγος, μεγαλώσαμε και εμείς
Που τρέχαμε παρέα στην αρχή της διαδρομής
Με φόντο αναμνήσεις περνάει η ζωή
Και ό,τι μας στραβώνει στο τέλος θα καεί.
τραγούδι των going Through αφιερωμένο στο Θανάση Βέγγο
Πέμπτη 20 Ιανουαρίου 2011
Τρίτη 11 Ιανουαρίου 2011
Αλήθεια ή ψέματα
Έλληνες, κάποιες παραδόσεις δεν αλλάζουν με τίποτα
• Κάνεις φραπέ πριν φύγεις απ’ το σπίτι, όταν φτάνεις στο γραφείο, μετά το φαγητό, όταν έχεις καλεσμένους, πριν φύγουν οι καλεσμένοι, αφού φύγουν οι καλεσμένοι και πριν πέσεις για ύπνο.
• Έχεις ακόμα ρούχα, από τότε που…ήσουν 5 χρονών, φυλαγμένα σε βαλίτσες.
• Αποκαλείς κάθε μεγαλύτερο πρόσωπο που δεν έχεις γνωρίσει ποτέ «θείο» ή «θεία».
• Δεν λες τίποτα στους γονείς σου, αλλά πάλι αυτοί νομίζουν ότι ξέρουν τα πάντα, και σε κάνουν να πιστεύεις ότι όντως τα ξέρουν.
• Μαθαίνεις πώς να εκλιπαρείς το προσωπικό του αεροδρομίου, για να επιτρέψουν τις παραπάνω βαλίτσες που έχεις, αμέσως μόλις ο πατέρας σου σταματήσει να το κάνει για σένα και την οικογένεια.
• Όταν ταξιδεύεις με το αεροπλάνο και επιστρέψεις, βρίσκεις 20 άτομα να σε περιμένουν στο αεροδρόμιο.
• Κάθε καλοκαίρι «πρέπει να πας στο χωριό».
• Κάθε φορά που πας στο χωριό, γνωρίζεις συγγενείς που ούτε ήξερες ότι υπάρχουν, και δεν μοιάζουν καθόλου με την οικογένειά σου.
• Ψάχνεις για πανεπιστήμιο ή όσο το δυνατόν πιο μακριά απ’ το σπίτι, ή όσο το πιο κοντά στο σπίτι.
• Όταν τελειώσεις το πανεπιστήμιο, επιστρέφεις και πρέπει να μείνεις πάλι με τους δικούς σου και μαλώνεις μαζί τους για τα πάντα -σαν να μην είχες φύγει ποτέ.
• Πάντα καταριέσαι τους Έλληνες, και όταν ταξιδεύεις στο εξωτερικό κάνεις φίλους μόνο Έλληνες.
• Όλοι οι συγγενείς σου μαζί μπορούν να αποτελέσουν μια μικρή πόλη.
• Όλοι οι γνωστοί σου είναι «οικογενειακοί φίλοι».
• Μαλώνεις για το ποιος θα πληρώσει το λογαριασμό.
• Μαθαίνεις στους Ευρωπαίους/Αμερικανούς να βρίζουν στη γλώσσα σου.
• Όταν βγαίνεις ραντεβού, αρχίζεις να σκέφτεσαι τα πιο απίθανα μέρη για να αποφύγεις συγγενείς ή οικογενειακούς φίλους.
• Καταλήγεις σε ένα άθλιο απόμερο μέρος και πάλι πέφτεις στο συγγενή με τη μεγαλύτερη γλώσσα.
• Νομίζεις ότι απελευθερώνεσαι, αν και δεν μπορείς ούτε να καπνίσεις δημόσια.
• Αν φτάσεις τα 25 και δεν έχεις παντρευτεί, οι γονείς σου σε κάνουν να αισθάνεσαι πολύ γέρος.
• Το να παντρευτείς είναι ο μόνος τρόπος να γλιτώσεις απ’ τους γονείς σου.
• Συμβουλεύεις τους φίλους σου πώς να επαναστατήσουν στους γονείς τους, όταν εσύ δεν μπορείς να κάτσεις ούτε μετά τις 12 έξω.
• Λες πάντα «Άνοιξε το φως», αντί «Άναψε το φως».
• Ρωτάς τον πατέρα μια απλή ερώτηση κι εκείνος σου λέει μια ιστορία για το πώς περπατούσε χιλιόμετρα ολόκληρα για να πάει σχολείο, χωρίς παπούτσια.
απο τον φίλο μου NOEL GALEA
• Κάνεις φραπέ πριν φύγεις απ’ το σπίτι, όταν φτάνεις στο γραφείο, μετά το φαγητό, όταν έχεις καλεσμένους, πριν φύγουν οι καλεσμένοι, αφού φύγουν οι καλεσμένοι και πριν πέσεις για ύπνο.
• Έχεις ακόμα ρούχα, από τότε που…ήσουν 5 χρονών, φυλαγμένα σε βαλίτσες.
• Αποκαλείς κάθε μεγαλύτερο πρόσωπο που δεν έχεις γνωρίσει ποτέ «θείο» ή «θεία».
• Δεν λες τίποτα στους γονείς σου, αλλά πάλι αυτοί νομίζουν ότι ξέρουν τα πάντα, και σε κάνουν να πιστεύεις ότι όντως τα ξέρουν.
• Μαθαίνεις πώς να εκλιπαρείς το προσωπικό του αεροδρομίου, για να επιτρέψουν τις παραπάνω βαλίτσες που έχεις, αμέσως μόλις ο πατέρας σου σταματήσει να το κάνει για σένα και την οικογένεια.
• Όταν ταξιδεύεις με το αεροπλάνο και επιστρέψεις, βρίσκεις 20 άτομα να σε περιμένουν στο αεροδρόμιο.
• Κάθε καλοκαίρι «πρέπει να πας στο χωριό».
• Κάθε φορά που πας στο χωριό, γνωρίζεις συγγενείς που ούτε ήξερες ότι υπάρχουν, και δεν μοιάζουν καθόλου με την οικογένειά σου.
• Ψάχνεις για πανεπιστήμιο ή όσο το δυνατόν πιο μακριά απ’ το σπίτι, ή όσο το πιο κοντά στο σπίτι.
• Όταν τελειώσεις το πανεπιστήμιο, επιστρέφεις και πρέπει να μείνεις πάλι με τους δικούς σου και μαλώνεις μαζί τους για τα πάντα -σαν να μην είχες φύγει ποτέ.
• Πάντα καταριέσαι τους Έλληνες, και όταν ταξιδεύεις στο εξωτερικό κάνεις φίλους μόνο Έλληνες.
• Όλοι οι συγγενείς σου μαζί μπορούν να αποτελέσουν μια μικρή πόλη.
• Όλοι οι γνωστοί σου είναι «οικογενειακοί φίλοι».
• Μαλώνεις για το ποιος θα πληρώσει το λογαριασμό.
• Μαθαίνεις στους Ευρωπαίους/Αμερικανούς να βρίζουν στη γλώσσα σου.
• Όταν βγαίνεις ραντεβού, αρχίζεις να σκέφτεσαι τα πιο απίθανα μέρη για να αποφύγεις συγγενείς ή οικογενειακούς φίλους.
• Καταλήγεις σε ένα άθλιο απόμερο μέρος και πάλι πέφτεις στο συγγενή με τη μεγαλύτερη γλώσσα.
• Νομίζεις ότι απελευθερώνεσαι, αν και δεν μπορείς ούτε να καπνίσεις δημόσια.
• Αν φτάσεις τα 25 και δεν έχεις παντρευτεί, οι γονείς σου σε κάνουν να αισθάνεσαι πολύ γέρος.
• Το να παντρευτείς είναι ο μόνος τρόπος να γλιτώσεις απ’ τους γονείς σου.
• Συμβουλεύεις τους φίλους σου πώς να επαναστατήσουν στους γονείς τους, όταν εσύ δεν μπορείς να κάτσεις ούτε μετά τις 12 έξω.
• Λες πάντα «Άνοιξε το φως», αντί «Άναψε το φως».
• Ρωτάς τον πατέρα μια απλή ερώτηση κι εκείνος σου λέει μια ιστορία για το πώς περπατούσε χιλιόμετρα ολόκληρα για να πάει σχολείο, χωρίς παπούτσια.
απο τον φίλο μου NOEL GALEA
Δευτέρα 15 Νοεμβρίου 2010
Τρίτη 5 Οκτωβρίου 2010
Σκέφτομαι ...................
Τελευταία τα ακούσματα είναι γκρίζα , μίζερα και σκοτεινά . Μυρίζουν υγρασία , κλεισούρα , μούχλα .
Και αν κάνεις να ανασκαλέψεις τις λειχήνες και τα αγκάθια ,αντικρύζεις έναν άνορθόδοξο τοίχο , άτσαλα φτιαγμένο με πέτρα ξεραμένες λάσπες και λαμαρίνες !!!!!!
Γύρεψα να βρω ουράνια τόξα τούτο το μήνα , ψάχνω γύρω μου για χαμόγελα και συναντάω συρρικνωμένους ανθρώπους , σφιγμένα χείλη , διφορούμενες λέξεις δίχως νόημα σε ένα άρρωστο αποστειρωμένο περιβάλλον .
" Η ζωή δεν μετριέται από τον αριθμό των αναπνοών που παίρνουμε, αλλά από τις στιγμές που μας κόβουν την ανάσα " ΄, δανείζεται απο τον George Carlin η φίλη μου , η Υπατία η Αλεξανδρινή τον περασμε΄νο Φεβρουάριο στους pomfolyges της http://pomfolyges.blogspot.com/
Επιτέλους ξυπνήστε , δεν αντέχω άλλο την μιζέρια σας , θα χτυπάω τα τύμπανα έως να σας ξεκουφάνω ....
Ανοίχτε τα μάτια σας τεντωθείτε , δεν αξίζετε αυτη την μοίρα , δεν υπάρχουν κλισέ και δεδομένα , αλήθεια έχετε ανατριχιάσει ποτέ ??????????????
Διαβάστε τις απόψεις του George Carlin's για τα γηρατειά
Έχετε αντιληφθεί ότι η μόνη περίοδος της ζωής μας που μας αρέσει να μεγαλώνουμε είναι όταν είμαστε παιδιά; Εάν είσαι κάτω των 10 ετών, είσαι τόσο ενθουσιασμένος που μεγαλώνεις που σκέφτεσαι τμηματικά.
«Πόσων ετών είσαι;», «Είμαι τέσσερα και μισό!» Ποτέ δεν είσαι τριάντα έξι και μισό. Είσαι τέσσερα και μισό, και περπατάς στα πέντε! Αυτό είναι το κλειδί.
Μπαίνεις στην εφηβεία, και τώρα κανείς δεν μπορεί να σε συγκρατήσει. Πηδάς στον επόμενο αριθμό, ή ακόμη και μερικούς αριθμούς μπροστά.
«Πόσων ετών είσαι;» «Θα γίνω 16!» Μπορεί να είσαι 13, αλλά έ, θα γίνεις 16! Και τότε έρχεται η καλύτερη μέρα της ζωής σου! Γίνεσαι 21. Ακόμα και οι λέξεις ακούγονται σαν ιεροτελεστία.ΓΙΝΕΣΑΙ 21.. ΝΑΙΙΙΙΙΙΙ !!!
Αλλά τότε περνάς στα 30. Ωωωω, τί έγινε εδώ; Ακούγεσαι σαν χαλασμένο γάλα! Αυτός ΠΕΡΑΣΕ, έπρεπε να τον πετάξουμε. Δεν έχει πλάκα πια, είσαι απλά ένας ξινισμένος λουκουμάς. Τι πάει στραβά; Τί άλλαξε;
ΓΙΝΕΣΑΙ 21, ΠΕΡΝΑΣ στα 30, και τότε ΠΕΡΠΑΤΑΣ στα 40. Ουάου! Πάτα φρένο, όλα σου ξεγλυστρούν. Πριν να το καταλάβεις, ΦΘΑΝΕΙΣ τα 50 και τα όνειρά σου χάνονται...
Αλλά! για περίμενε!!! ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙΣ ΩΣ τα 60. Δεν πίστευες ότι θα τα έφθανες!
Οπότε ΓΙΝΕΣΑΙ 21, ΠΕΡΝΑΣ στα 30, ΠΕΡΠΑΤΑΣ στα 40, ΦΘΑΝΕΙΣτα 50 και ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙΣ ΩΣ τα 60.
Έχεις αναπτύξει τόσο μεγάλη ταχύτητα που ΧΤΥΠΑΣ τα 70! Μετά απ'αυτό, η κατάσταση είναι μέρα με τη μέρα. ΧΤΥΠΑΣ την Τετάρτη!
Μπαίνεις ! στα 80 και κάθε μέρα είναι ένας πλήρης κύκλος.ΧΤΥΠΑΣ το γεύμα. ΠΕΡΝΑΣ στις 4:30. ΦΘΑΝΕΙΣ την ώρα του ύπνου. Και δεν τελειώνει εκεί. Στα 90 σου, αρχίζεις να οπισθοδρομείς. «Ήμουν ΜΟΛΙΣ 92».
Και τότε κάτι παράξενο συμβαίνει. Εάν καταφέρεις να ξεπεράσεις τα 100, ξαναγίνεσαι μικρό παιδί. «Είμαι 100 και μισό!».
Μακάρι να φθάσετε όλοι στα υγιή 100 και μισό!!
ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΤΕ ΝΕΟΙ
1. Πετάξτε τους ασήμαντους αριθμούς. Αυτό συμπεριλαμβάνει την ηλικία, το βάρος και το ύψος.. Αφήστε τους γιατρούς να νοιάζονται γι'αυτά. Γι'αυτό τους πληρώνετε άλλωστε.
2. Κρατήστε μόνον τους ευχάριστους φίλους. Οι γκρινιάρηδες σας ρίχνουν.
3. Να μαθαίνετε συνεχώς! Μάθετε περισσότερα για τους υπολογιστές, τις τέχνες, την κηπουρική, ο,τιδήποτε, ακόμη και για το ραδιόφωνο. Να μην αφήνετε ποτέ τον εγκέφαλο ανενεργό. «Ένα ανενεργό μυαλό είναι το εργαστήρι του Διαβόλου». Και το επίθετο του διαβόλου είναιΑλτζχάιμερ.
4.Απολαύστε τα απλά πράγματα.
5.Γελάτε συχνά, διαρκώς και δυνατά. Γελάστε μέχρι να σας κοπεί η ανάσα.
6.Τα δάκρυα τυχαίνουν... Υπομείνετε, πενθήστε, και προχωρήστε παραπέρα. Το μόνο άτομο, που μένει μαζί μας για ολόκληρη τη ζωή μας είναι ο εαυτός μας. Να είστε ΖΩΝΤΑΝΤΟΙ ενόσω είστε εν ζωή.
7.Περιβάλλετε τον εαυτό σας με ό,τι αγαπάτε, είτε είναι η οικογένεια, τα κατοικίδια, η μουσική, τα φυτά, τα ενδιαφέροντά σας, ο,τιδήποτε. Το σπίτι σας είναι το καταφύγιό σας.
8.Να τιμάτε την υγεία σας: Εάν είναι καλή, διατηρήστε την. Εάν είναι ασταθής, βελτιώστε την. Εάν είναι πέραν της βελτιώσεως, ζητήστε βοήθεια.
9.Μην κάνετε βόλτες στην ενοχή. Κάντε μια βόλτα στα μαγαζιά, ακόμη και στον διπλανό νομό ή σε μια ξένη χώρα αλλά ΜΗΝ πηγαίνετε εκεί που βρίσκεται η ενοχή.
10. Πείτε στους ανθρώπους που αγαπάτε ότι τους αγαπάτε, σε κάθε ευκαιρία.
ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ:
Το ταξίδι της ζωής δεν είναι για να φθάσουµε στον τάφο µε ασφάλεια σ'ένα καλοδιατηρηµένο σώµα, αλλά κυρίως για να ξεγλυστρούµε προς όλες τις πλευρές, πλήρως εξαντληµένοι, φωνάζοντας «...ρε γαµώτο....τί ßόλτα!».
Και αν κάνεις να ανασκαλέψεις τις λειχήνες και τα αγκάθια ,αντικρύζεις έναν άνορθόδοξο τοίχο , άτσαλα φτιαγμένο με πέτρα ξεραμένες λάσπες και λαμαρίνες !!!!!!
Γύρεψα να βρω ουράνια τόξα τούτο το μήνα , ψάχνω γύρω μου για χαμόγελα και συναντάω συρρικνωμένους ανθρώπους , σφιγμένα χείλη , διφορούμενες λέξεις δίχως νόημα σε ένα άρρωστο αποστειρωμένο περιβάλλον .
Επιτέλους ξυπνήστε , δεν αντέχω άλλο την μιζέρια σας , θα χτυπάω τα τύμπανα έως να σας ξεκουφάνω ....
Ανοίχτε τα μάτια σας τεντωθείτε , δεν αξίζετε αυτη την μοίρα , δεν υπάρχουν κλισέ και δεδομένα , αλήθεια έχετε ανατριχιάσει ποτέ ??????????????
Διαβάστε τις απόψεις του George Carlin's για τα γηρατειά
Έχετε αντιληφθεί ότι η μόνη περίοδος της ζωής μας που μας αρέσει να μεγαλώνουμε είναι όταν είμαστε παιδιά; Εάν είσαι κάτω των 10 ετών, είσαι τόσο ενθουσιασμένος που μεγαλώνεις που σκέφτεσαι τμηματικά.
«Πόσων ετών είσαι;», «Είμαι τέσσερα και μισό!» Ποτέ δεν είσαι τριάντα έξι και μισό. Είσαι τέσσερα και μισό, και περπατάς στα πέντε! Αυτό είναι το κλειδί.
Μπαίνεις στην εφηβεία, και τώρα κανείς δεν μπορεί να σε συγκρατήσει. Πηδάς στον επόμενο αριθμό, ή ακόμη και μερικούς αριθμούς μπροστά.
«Πόσων ετών είσαι;» «Θα γίνω 16!» Μπορεί να είσαι 13, αλλά έ, θα γίνεις 16! Και τότε έρχεται η καλύτερη μέρα της ζωής σου! Γίνεσαι 21. Ακόμα και οι λέξεις ακούγονται σαν ιεροτελεστία.ΓΙΝΕΣΑΙ 21.. ΝΑΙΙΙΙΙΙΙ !!!
Αλλά τότε περνάς στα 30. Ωωωω, τί έγινε εδώ; Ακούγεσαι σαν χαλασμένο γάλα! Αυτός ΠΕΡΑΣΕ, έπρεπε να τον πετάξουμε. Δεν έχει πλάκα πια, είσαι απλά ένας ξινισμένος λουκουμάς. Τι πάει στραβά; Τί άλλαξε;
ΓΙΝΕΣΑΙ 21, ΠΕΡΝΑΣ στα 30, και τότε ΠΕΡΠΑΤΑΣ στα 40. Ουάου! Πάτα φρένο, όλα σου ξεγλυστρούν. Πριν να το καταλάβεις, ΦΘΑΝΕΙΣ τα 50 και τα όνειρά σου χάνονται...
Αλλά! για περίμενε!!! ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙΣ ΩΣ τα 60. Δεν πίστευες ότι θα τα έφθανες!
Οπότε ΓΙΝΕΣΑΙ 21, ΠΕΡΝΑΣ στα 30, ΠΕΡΠΑΤΑΣ στα 40, ΦΘΑΝΕΙΣτα 50 και ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙΣ ΩΣ τα 60.
Έχεις αναπτύξει τόσο μεγάλη ταχύτητα που ΧΤΥΠΑΣ τα 70! Μετά απ'αυτό, η κατάσταση είναι μέρα με τη μέρα. ΧΤΥΠΑΣ την Τετάρτη!
Μπαίνεις ! στα 80 και κάθε μέρα είναι ένας πλήρης κύκλος.ΧΤΥΠΑΣ το γεύμα. ΠΕΡΝΑΣ στις 4:30. ΦΘΑΝΕΙΣ την ώρα του ύπνου. Και δεν τελειώνει εκεί. Στα 90 σου, αρχίζεις να οπισθοδρομείς. «Ήμουν ΜΟΛΙΣ 92».
Και τότε κάτι παράξενο συμβαίνει. Εάν καταφέρεις να ξεπεράσεις τα 100, ξαναγίνεσαι μικρό παιδί. «Είμαι 100 και μισό!».
Μακάρι να φθάσετε όλοι στα υγιή 100 και μισό!!
ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΤΕ ΝΕΟΙ
1. Πετάξτε τους ασήμαντους αριθμούς. Αυτό συμπεριλαμβάνει την ηλικία, το βάρος και το ύψος.. Αφήστε τους γιατρούς να νοιάζονται γι'αυτά. Γι'αυτό τους πληρώνετε άλλωστε.
2. Κρατήστε μόνον τους ευχάριστους φίλους. Οι γκρινιάρηδες σας ρίχνουν.
3. Να μαθαίνετε συνεχώς! Μάθετε περισσότερα για τους υπολογιστές, τις τέχνες, την κηπουρική, ο,τιδήποτε, ακόμη και για το ραδιόφωνο. Να μην αφήνετε ποτέ τον εγκέφαλο ανενεργό. «Ένα ανενεργό μυαλό είναι το εργαστήρι του Διαβόλου». Και το επίθετο του διαβόλου είναιΑλτζχάιμερ.
4.Απολαύστε τα απλά πράγματα.
5.Γελάτε συχνά, διαρκώς και δυνατά. Γελάστε μέχρι να σας κοπεί η ανάσα.
6.Τα δάκρυα τυχαίνουν... Υπομείνετε, πενθήστε, και προχωρήστε παραπέρα. Το μόνο άτομο, που μένει μαζί μας για ολόκληρη τη ζωή μας είναι ο εαυτός μας. Να είστε ΖΩΝΤΑΝΤΟΙ ενόσω είστε εν ζωή.
7.Περιβάλλετε τον εαυτό σας με ό,τι αγαπάτε, είτε είναι η οικογένεια, τα κατοικίδια, η μουσική, τα φυτά, τα ενδιαφέροντά σας, ο,τιδήποτε. Το σπίτι σας είναι το καταφύγιό σας.
8.Να τιμάτε την υγεία σας: Εάν είναι καλή, διατηρήστε την. Εάν είναι ασταθής, βελτιώστε την. Εάν είναι πέραν της βελτιώσεως, ζητήστε βοήθεια.
9.Μην κάνετε βόλτες στην ενοχή. Κάντε μια βόλτα στα μαγαζιά, ακόμη και στον διπλανό νομό ή σε μια ξένη χώρα αλλά ΜΗΝ πηγαίνετε εκεί που βρίσκεται η ενοχή.
10. Πείτε στους ανθρώπους που αγαπάτε ότι τους αγαπάτε, σε κάθε ευκαιρία.
ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ:
Το ταξίδι της ζωής δεν είναι για να φθάσουµε στον τάφο µε ασφάλεια σ'ένα καλοδιατηρηµένο σώµα, αλλά κυρίως για να ξεγλυστρούµε προς όλες τις πλευρές, πλήρως εξαντληµένοι, φωνάζοντας «...ρε γαµώτο....τί ßόλτα!».
Σάββατο 28 Αυγούστου 2010
Γεννηθηκα Ν. Ξυλουρης
Πάντα ψηλότερα να ανεβαίνεις ..
πάντα μακρύτερα να κοιτάς ...........................
Κυριακή 18 Ιουλίου 2010
Παρασκευή 9 Ιουλίου 2010
Παρασκευή 30 Απριλίου 2010
καλό μήνα
Η δύναμη της αγάπης είναι η ελπίδα , γιατί με αυτήν περιμένουμε τον μισθό της αγάπης ,,,,
Ελπίδα είναι πλούτος απο κάποιον αφανέρωτο πλούτο .Ελπίδα είναι , σίγουρος θησαυρός , πριν απο τον θησαυρό . Ελπίδα είναι ανάπαυση απο τους κόπους της αγάπης . Αυτή είναι εικόνα απ εκείνες που δεν είναι μπροστά μας . 'Ελλειψη της ελπίδας είναι αφανισμός της αγάπης . Μ αυτή δένονται οι πόνοι , κρεμιούνται οι κόποι , αυτήν την περικυκλώνει το έλεος .
Φώτης Κόντογλου 1964
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)