εστω αριθμός εισακτέων Χ

                                 Καλή επιτυχία !!!!!!!!!

μην αδικείτε τους εαυτούς σας απολαύστε  την κάθε μέρα την κάθε στιγμή
εσείς είστε οι νικητές  

η ζωή σε πέντε μπουκάλια !!!!!!

εγώ βρίσκομαι αναμεσα στο δεύτερο και το τρίτο ευτυχώς !!!!!!!!!!!

παγκόσμιο μεγαλείο !!!!!!!!!!

Η κοινωνία είναι κάπως έτσι:




Ο φτωχός δουλεύει 

Ο πλούσιος τον εκμεταλεύεται

Ο στρατιωτικός φυλάει και τους δυο

Ο φορολογούμενος πληρώνει και για τους τρεις

Ο βαγαμπόντης ξεκουράζεται και για τους τέσσερις

Ο μπεκρούλιακας πίνει και για τους πέντε

Ο τραπεζίτης καταχράζεται και τους έξι

Ο δικηγόρος κοροιδεύει και τους επτά

Ο γιατρός σκοτώνει και τους οκτώ

Ο νεκροθάφτης θάβει και τους εννέα

Ο πολιτικός ζει στις πλάτες και των δέκα...

γιορτή !!!!!!

      σε όλες τις "μανάδες " που αγαπήθηκαν απο ένα παιδί

σε όλα τα παιδιά που αγαπήθηκαν απο μια  "μάνα "

το ζηλευτό δείπνο !!!!

όταν εμείς οι άνθρωποι χαζεύουμε τα υπέροχα συγκατοικίδια  μας   !!!!

φεύγω για ένα αυθυμερον ταξίδι στο νησί σας φιλώ γλυκά γλυκα

Χρόνια πολλά και καλά !!!!!!!!

χρόνια πολλά στην Ειρήνη , την Ρηνιώ , τη Ρένα , την Ρενάτα

στην αυτοκόλλητη της κόρης μου , τη Ρηνούλα

και σ' όλες τις εορταζούμενες φίλες μας
 την Ρένα  , την Ειρήνη Σ

  Εναν ακόμη χαιρετισμό σε έναν άγγελο την Ειρήνη μας , που ταξιδεύει σε άλλους ορίζοντες τα τελευταία 4 χρόνια 

  

καλό ταξίδι χαμόγελο !!!!!!!

                   " σαν να χαν ποτέ τελειωμό  τα πάθια και οι καημοί του κόσμου "


                         «Ο άνθρωπος που έτρεχε πολύ»




Γυρίζω τις σελίδες της ζωής και σταματώ


Σε μια φωτογραφία με κοιτάει που τον κοιτώ


Με βλέμμα κουρασμένο σαν το θαμπό γυαλί


Ο άνθρωπος εκείνος που έτρεχε πολύ


Γυρίζω τις σελίδες σε βάθη το χαρτί


Στα μάτια του σημάδια από παλιά γιορτή


Και αν κρύψω ένα δάκρυ, το ξέρω θα το δει


Ο άνθρωπος εκείνος που έμεινε παιδί.






Ο άνθρωπος εκείνος ο δικός μου


Που έτρεχε το τίποτα να πιάσει


Στον κόσμο που είναι ακόμη παιδικός μου


Το μόνο φίλο μου το λέγανε Θανάση.



Μεγάλωσε ο Βέγγος, μεγαλώσαμε και εμείς


Που τρέχαμε παρέα στην αρχή της διαδρομής


Με φόντο αναμνήσεις περνάει η ζωή


Και ό,τι μας στραβώνει στο τέλος θα καεί.




τραγούδι των going Through αφιερωμένο στο Θανάση Βέγγο